Posts

De legendarische Cola Beerenburg-ochtend

Van verhalen naar verdoving: mijn eerste stappen richting gebruik Als kind verdween ik in verhalen om de werkelijkheid te ontwijken. Later vond ik een andere, snellere manier om te ontsnappen. En die kwam met cola Beerenburg om negen uur ’s ochtends… Voordat ik ooit een middel aanraakte, had ik al een manier gevonden om te ontsnappen aan de realiteit: boeken. Als kind kon ik volledig verdwijnen tussen de bladzijden. Niet omdat ik zo’n leergierig meisje was, maar omdat lezen me meenam naar werelden waar ik wél wilde zijn. Waar problemen werden opgelost, mensen van je hielden en de hoofdpersoon altijd ergens thuishoorde. Dat contrast met mijn eigen jeugd — die verre van zorgeloos was — maakte dat ik me anders voelde dan andere kinderen. Ik woonde afgelegen, waardoor ik niet zomaar met leeftijdsgenootjes kon spelen. Terwijl anderen buiten samenkwamen en vriendschappen sloten, zat ik vaak alleen met mijn neus in een boek. Het was mijn veilige bubbel. Een vlucht uit de werkelijkheid. Ik ha...

De deur ging open

door Samara Ik zeg weleens dat ik “verslaafd geboren” ben. Niet omdat ik met een spuit in mijn hand ter wereld kwam, maar omdat ik me vanaf mijn vroegste herinneringen al anders voelde. Alsof ik er niet helemaal tussen paste. Alsof ik op de verkeerde planeet was neergezet. Ik keek naar anderen en dacht: “Jullie lijken allemaal te weten hoe dit moet — ik niet.” Ik voelde me alsof ik hier niet vandaan kwam, maar tegelijkertijd snakte ik ernaar om erbij te horen. Die innerlijke kloof tussen anders zijn en er zo graag bij willen horen, knaagde jarenlang aan me. Het was een stille spanning die ik overal mee naartoe nam. Zelfs in gezelschap kon ik mij eenzaam voelen.  Toen ik 17 was, kwam ik voor het eerst in aanraking met wiet. Het voelde toen niet als een groot keerpunt. Het was gewoon meedoen met de groep, nieuwsgierigheid, en diep van binnen de hoop dat ik even zou kunnen verdwijnen in iets wat groter was dan mijn eigen gevoel. De eerste joint was geen filmisch drama. Er was geen do...